Para sa benefit ng mga hindi pa nakakapag-rent sa computer shop or walang computer shop business, I’ll give you a brief background kung ano ‘tong extend na ‘to bago ko ikwento ang nakakairitang customer namin dito sa shop.
Pag nag-rent ka sa computer shop, meron kang 2 options – fixed time or open time. Aside from the obvious differences, eto pa yung iba:
Ang fixed time eh ‘yung magsasabi ka sa bantay or may-ari ng computer shop na nasa counter kung ilang oras or minuto ka mag-rent ng computer as soon as you come in. Pwedeng kalahating oras lang, isang oras or pwede pa nga na 3 hours straight.
- Ang fixed time ay preferred nung mga nagtitipid. Kunwari, kinse pesos lang ang naitabi, or nahingi (read: naumit) nila sa magulang nila, isang oras lang ang pwede nilang laruin dito sa shop.
Ang open time naman ay yung walang naka-set na oras yung rental mo. Pwede kang super saglit lang or super tagal.
- Kadalasang gumagamit nito eh yung mga customers na me kukunin lang sa email para ipaprint, or me saglit lang na gagawin.
- Meron ding ibang customers na ginagamit ‘to kasi alam nilang magtatagal sila. Kesa nga naman pa-extend nang pa-extend, isang diretso na lang. (Sana, marami ang gaya nila. Hehehe)
- Problema dito, minsan, me butal-butal pa ang charge. Pero ngayon, ginagawa ko, pag lumagpas na ng 40 minutes, Php 15 na agad babayaran nila.
So, anong problema ko sa mga nag-eextend? Di ba, dapat nga matuwa akong nag-eextend sila ng oras nila? Well, natutuwa naman ako kaso nakakairita lang kasi alam mong yung iba, tamad lang or binabalewala ang sinasabi mo. Read on.
NOTE: Meron pong WARNING ang timer namin pag 5 minutes left na lang. Eto ay para makapag-extend sila BEFORE matapos ang oras nila.
Time Na Saka Mag-Extend
Eto yung pinakanakakainis sa lahat. Kung kelan naka-lock or nag-time na (ubos na ang oras) saka magsasabi na mag-eextend. Tapos, tatarantahin ka pa kasi nasisira laro nila. Kung di ka ba naman loko, parang kasalanan ko na di ka nag-extend, di ba?
Ano’ng ginagawa ko pag ganito? Binabagalan ko ang pag-extend ng oras nila para lalo silang mabwisit at di na gawin sa susunod. Effective sa ibang customers pero merong ISA na paulit-ulit. Kaya ang ginagawa ko? Tinatagalan ko lalo. Buset ka!
Meron ding ibang customer na kung kelan tapos na yung time nya, saka pa lang mag-iisip kung mag-extend pa sya or hindi. ‘Yung tipong magbibilang ng pera, manghihingi or mangungutang sa mga kasama. Tapos pag nakitang me pang-extend pa, mamadaliin ka na namang i-extend pa oras nya.
May Amnesia Ka?!
Eto ang kadalasang sakit sa ulo ng mga customers namin. ‘Yung iba, magagalit pa sayo or parang naiinis pa na hindi mo daw sila na-extend. Kesyo nagsabi naman daw sila. Hay nakoh, talagang tinatapat ko. Sabi ko, wala kang sinasabi. Sa susunod kako, maghintay ka na mag-confirm ako na na-extend ka. Bwiset!
Tapos, meron pang iba, di daw nila napansin yung warning. Ang laki kaya ng warning noh! At 10 seconds bago sya mawala sa screen mo kaya imposibleng di mo makita. Pwede ka namang magsabi agad after mo makita yun. Nakohhh!
Arcade ba ‘to?! Payphone?!
Isa pa itong kinakainisan ko. Maraming variety ‘tong situation na ‘to:
- Alam naman nilang magtatagal sila, hindi pa diretsuhin ang oras. Mag-umpisa ng isang oras tapos extend ng 5 piso na katumbas ay 15 minuto. Tapos, after nun, mag-extend pa ulit ng mga limang beses na 5 pesos ulit. Isipin mo naman, every 15 minutes, ineextend ko ang time nya. Ano ba ‘to? Arcade? Bwiset! Pinapagod pa ko!
- Meron kaming isang customer who honestly thought nakakatipid sya sa technique na ‘to – 30 minutes muna. Tapos, mag-extend sya ng 5 pesos ng mga dalawang beses. Kung di ba naman bopols, eh di imbes na kinse lang isang oras, nagiging Php 20. Di ko talaga inaadjust. Bahala ka jan.
- Pinakanakakabwisit eh yung gagawing arcade nga tapos sasabihan ka pa na gawin na isang oras. Kasi, 30 minutes is 10 pesos. 5 pesos is 15 minutes na extend. So, kadalasan, pag ganito, ang 1 hour 45 minutes eh 30 pesos. Kaya sinasabi nilang gawin na isang oras yung extend para Php 30 ang babayaran for 2 hours.
Pinapagalitan ko talaga mga ganitong customers. Nakakapagod na maya’t maya, nag-adjust. Kaya talaga sinasabihan ko sila na diretsuhin na nila ang extend sa susunod kundi, hindi ko na i-adjust ng maayos.
Kuripot Ka!
Ang minimum namin dito sa shop eh sampung piso at ang maximum nun eh 30 minutes. Nakakairita yung iba na ‘kala nila magugulangan ako. Manggagamit ng time ng iba tapos sila ang mag-extend ng 5 pesos. Pag walang waiting, pinapayagan ko na lang para di ako mabwisit. Pero, pag me waiting, di ko talaga pinapayagan at sinasabi ko talagang hindi pwede yun dahil 10 pesos BAWAT TAO ang minimum. Nakoh, gugulangan mo pa ko!
Bingi Ako, Lakasan Mo!
Di ko alam kung mahiyain lang ba o sadyang mahina lang ang boses pero me mga customers kami na pag nag-extend eh ‘kala mo katabi lang nya ako. Haller?! Lakasan mo boses mo para marinig kong mag-extend ka noh! Maliit na nga yung shop, naiilang ka pa magsalita dyan ng malakas!
Mañana Habit
“Pag 5 minutes na lang po, extend nyo ko ng isa pang oras.”
WOW, di ba?! Di ko ma-gets ang logic nyan. Mag-eextend ka rin naman pala, bakit hindi pa ngayon, di ba?! And that’s exactly what I say to them. Natatawa pa sila sa sinabi nila. Hayyyy… kalokah!! 
Don’t get me wrong. Nagpapasalamat naman ako na nag-extend sila. Kaso, di mo rin namang maiiwasang mabwisit lalo na’t meron kang ibang iniintinding customers. Nakakalokah!
I still have a long way to go before I experience any ROIs (return of investment), but I don’t want to focus much on that because I am only depending on my shop for paying off bills at home and helping my assistant earn a living. Most of my money still come from my full-time online work as a Social Media Manager, freelance writing, blogging and design projects, so I’m doing okay. I’m still a little wary about completely revamping my shop and services I offer because of the mushrooming of Pisonet computer shops here (who mostly don’t have a business license, by the way), I know that when it comes to printing and decent internet connection, people come to my computer shop.
